Karta, een 27-jarige orang-oetan, ontsnapte uit haar dierentuinverblijf door de draden van het schrikdraad met een stok zo te draaien dat er kortsluiting ontstond. Volgens Sky News “stapelde Karta vervolgens allerlei rommel op elkaar, zodat ze over een betonnen muur met glas kon klimmen”.
Karta kwam zelf binnen een uur alweer terug. De directeur van de dierentuin zegt dat Karta “heel vindingrijk” is. Ze zit altijd met grote interesse te kijken naar de medewerkers van de dierentuin die druk zijn met hun dagelijkse bezigheden, waarschijnlijk om te kijken of ze er wat van kan leren!
Veel dieren, waaronder grote mensapen, varkens en olifanten, hebben een bepaald soort intelligentie ontwikkeld waarmee ze optimaal gebruik kunnen maken van hun complexe leefomgeving. Orang-oetans leven in het wild in het Indonesische regenwoud, een van de plekken ter wereld met de grootste biodiversiteit.
Wij van Dierenlevens.nl zijn enigszins bezorgd over het feit dat er in de video wordt gezegd dat Karta’s vrijheid nu zal worden "beperkt". Voor de algehele veiligheid is dat natuurlijk beter, maar zo’n dierentuinverblijf is waarschijnlijk niet de beste omgeving voor haar. De dierentuin heeft duidelijk veel moeite gedaan om haar omgeving zo uitdagend mogelijk voor haar te maken, maar het feit dat ze is ontsnapt, zegt misschien wel genoeg. We moeten ons afvragen in hoeverre wij in staat zijn om complexe, grote dieren in gevangenschap in al hun behoeften te voorzien.
Onderschat een orang-oetan nooit
Dit is een anekdote over grote mensapen:
Als je een schroevendraaier aan een gorilla geeft, zal hij er even snel naar kijken en hem dan weggooien.
Als je een schroevendraaier aan een chimpansee geeft, zal hij er wel honderd toepassingen voor bedenken.
Als je een schroevendraaier aan een orang-oetan geeft, zal hij eerst doen alsof hij hem links laat liggen, maar als je weg bent, zal hij zich ermee uit z’n kooi bevrijden.
Op deze site kun je nog meer lezen over orang-oetans.
Onderschat ons niet
Dierentaal
Als we met het word ‘taal’ een bepaald communicatiesysteem bedoelen, kunnen we zeggen dat dieren allerlei eigen talen spreken. Kippen hebben bijvoorbeeld meer dan 30 verschillende roepen die ze gebruiken om hun groep te wijzen op voedsel of gevaar. Kuikens communiceren vanuit het ei al met hun moeder, jonge hanen hebben een speciale ‘voedselroep’ om de hennen te laten weten dat er voedsel is gevonden en hennen maken een lieflijk kraaiend geluid als ze tevreden zijn.
Gezelligheid op het dorpsplein.
(c) Compassion in World Farming / Chi Keung Wong
Varkens zijn kletskousen; ze communiceren met geknor, gepiep, geronk, gesnuif, met kauwende geluiden en met het geklik van hun tanden. Zeugen hebben een speciale roep voor hun biggetjes als het tijd is om te zogen. Zeugen en biggen communiceren daarnaast met elkaar door middel van gepiep en gegrom en als biggen van hun moeder gescheiden worden, gaan ze om haar gillen. Wetenschappelijk onderzoek heeft uitgewezen dat zeugen sterker reageren op wanhopige kreten van koude, hongerige biggen dan op het geroep van grotere, meer weldoorvoede biggen.
Dieren begrijpen soms ook elkaars taal. Sommige dieren kunnen bijvoorbeeld de betekenis van de alarmroep van een andere dier begrijpen.
Honden en mensen leven al sinds mensenheugenis samen. Honden begrijpen vaak snel wat mensen bedoelen (waarschijnlijk halen ze de boodschap uit de toon waarop het gezegd wordt), maar mensen hebben aan de andere kant vaak moeite met de blaftaal van hun viervoeter. In dit boeiende filmpje (dat we te danken hebben aan de social networking site Petstreet) helpt communicatiespecialist John Rogerson ons om de boodschappen van onze trouwe viervoeters te ontcijferen.
Gezelligheid op het dorpsplein. (c) Compassion in World Farming / Chi Keung Wong
Varkens zijn kletskousen; ze communiceren met geknor, gepiep, geronk, gesnuif, met kauwende geluiden en met het geklik van hun tanden. Zeugen hebben een speciale roep voor hun biggetjes als het tijd is om te zogen. Zeugen en biggen communiceren daarnaast met elkaar door middel van gepiep en gegrom en als biggen van hun moeder gescheiden worden, gaan ze om haar gillen. Wetenschappelijk onderzoek heeft uitgewezen dat zeugen sterker reageren op wanhopige kreten van koude, hongerige biggen dan op het geroep van grotere, meer weldoorvoede biggen.
Dieren begrijpen soms ook elkaars taal. Sommige dieren kunnen bijvoorbeeld de betekenis van de alarmroep van een andere dier begrijpen.
Honden en mensen leven al sinds mensenheugenis samen. Honden begrijpen vaak snel wat mensen bedoelen (waarschijnlijk halen ze de boodschap uit de toon waarop het gezegd wordt), maar mensen hebben aan de andere kant vaak moeite met de blaftaal van hun viervoeter. In dit boeiende filmpje (dat we te danken hebben aan de social networking site Petstreet) helpt communicatiespecialist John Rogerson ons om de boodschappen van onze trouwe viervoeters te ontcijferen.
Abonneren op:
Posts (Atom)
