Walvissen begrijpen ons

Een tijdje geleden was hier het verhaal te lezen van de redding van walvis Valentina. Dit is een soortgelijk geweldig verhaal over de redding van een walvis en de reactie van het dier op haar reddende engelen.
Foto: Een bultrug

De bultrug uit dit verhaal zwom op de migratieroute voor de kust van Californië toen ze helemaal vast kwam te zitten in krabbenvislijnen. Ze was in levensgevaar. Ze zat vast in verzwaarde touwen van soms wel 70 meter lang en het touw had zich om haar staart en haar vinnen gewikkeld en zat zelfs in haar bek. De arme walvis zat zo klem dat de touwen in haar huid sneden en zichtbare verwondingen veroorzaakten.

Het dier was compleet machteloos en moest continu worstelen om haar spuitgat boven water te houden. Er werd een reddingsteam van duikers op haar afgestuurd, maar toen die bij haar aankwamen, twijfelden ze of ze nog te redden was. Bovendien liepen de duikers zelf gevaar, omdat een mens kan overlijden aan de klap van een staart van een bultrug.

Maar bij het lossnijden van de touwen stribbelde het ongelukkige dier helemaal niet tegen en de duikers zagen dat ze hen met haar ogen in de gaten hield terwijl ze met haar bezig waren.

Uiteindelijk lukte het de duikers om haar helemaal los te krijgen uit de krabbenlijnen en ze stonden vervolgens versteld van de hartverwarmende reactie van het dier. Toen ze vrij was, zwom ze rondjes en ging ze alle duikers langs om ze even zachtjes aan te stoten. Een van de redders verklaarde: “Het was een heel teder gebaar, een beetje als een hondje dat blij is om je te zien en ik voelde me totaal niet bedreigd. Het was een geweldige en ongelofelijke ervaring.”

Haar reactie zet ons aan het denken over de raakvlakken die mensen en dieren kunnen hebben, hoewel ze soms zo van ons lijken te verschillen. Een walvisexpert die hielp met de coördinatie van de reddingsactie zei het volgende over het voorval: “Je wilt niet te snel menselijke eigenschappen toedichten aan dieren, maar de walvis maakte sprongetjes en tikte de duikers steeds zachtjes aan. Ik weet niet precies wat er in haar hoofd omging, maar het was iets wat ik nooit van m’n leven zal vergeten. Het was gewoon ontzettend gaaf.”

In het boek ‘The Animal Mind’ nemen schrijvers Gould en Gould een interessant standpunt in over het vermogen van deze grote zeegzoogdieren om bepaalde zaken te begrijpen. Ze komen in hun boek namelijk tot de conclusie dat we misschien sneller de intelligentie en het gevoel van andere primaten erkennen, omdat ze qua gebaren en ervaringen veel meer op ons lijken en daardoor voor ons beter te ‘lezen’ zijn. Misschien komt die erkenning van de complexiteit van dieren die onder water leven later, omdat we onszelf in eerste instantie minder in die dieren herkennen.

Bronnen:
San Francisco Chronice (14/12/05). Daring rescue of whale off Farallones. Accessed 17/12/09.
Gould, J.L. and Gould, C.G. (1994) The Animal Mind. Scientific American Library, New York.

Het redden van walvis Valentina

Walvissen zijn gevoelige wezens
Steeds meer mensen beseffen dat walvissen zeer intelligente en begripvolle dieren zijn en dit blijkt ook uit weten-schappelijk onderzoek. Dit houdt in dat ze onder meer angst, pijn en andere negatieve emoties kennen, maar dat ze aan de andere kant ook veel plezier kunnen hebben in hun leven.

Het redden van Valentina
Leden van de Great Whale Conservancy merkten onlangs een jonge walvis op die zo verstrikt was geraakt in een visnet dat ze zich niet meer kon bewegen. Als ze haar niet hadden gered, zou dat haar dood hebben betekend.

Het is zonder twijfel een zenuwslopend proces geweest voor beide partijen. De dappere redders sneden zorgvuldig het net kapot waarin ze verstrikt was geraakt met het ene kleine mes dat ze bij zich hadden. Toen ze haar uiteindelijk hadden bevrijd, bleef het vrouwtje nog een uur lang hartstochtelijk rond hun boot springen en duiken en de redders hadden sterk het gevoel dat dat een teken was van pure vreugde. Ze was vast dolblij om weer bevrijd te zijn van het dodelijke net en waarschijnlijk heeft ze al die tijd de aandacht van andere walvissen en haar moeder proberen te trekken.

De redders doopten de jonge walvis Valentina en het prachtige filmpje is hier te zien.



Duikers redden walvis…. en walvis redt duiker
Een soortgelijk verhaal waar we later in dit weblog op terugkomen, is het verhaal van een bultrug die gevaarlijk verstrikt was geraakt in krabbenlijnen. Uiteindelijk werd ze gelukkig door duikers opgemerkt en gered. Toen ze vrij was, zwom ze rondjes en ging ze alle duikers langs om ze even zachtjes aan te stoten. Een van de redders verklaarde: “Het was een heel teder gebaar, een beetje als een hondje dat blij is om je te zien en ik voelde me totaal niet bedreigd. Het was een geweldige en ongelofelijke ervaring.”

Eerder in dit weblog schreven we over de witte dolfijn Mila uit China. Deze dappere dame redde een duikster die tijdens een oefening in een zwembad in de problemen was geraakt en ze gebruikte haar gevoelige, dolfijnachtige neus om de duikster naar het wateroppervlak te leiden. Een van de medewerkers vertelde: “Mila zag al dat er een probleem was voordat wij dat zagen. Ze is een gevoelig dier dat nauw met mensen samenwerkt en ik ben ervan overtuigd dat dit meisje haar leven aan haar te danken heeft.”

Bronnen:
The Great Whale Conservancy www.greatwhaleconservancy.org

Broom, D.M. (2011) "The science of animal welfare and its relevance to whales’, in the Report of the Whale Welfare and Ethics Workshop" (Joint workshop of WSPA and UK govt, 22/23 March 2011)

Simmonds, M. (2006) ‘Into the brains of whales’. Applied Animal Behaviour Science 100: 1-2, p103-106

Whale and Dolphin Conservation Society www.wdcs.org