Compassion in World Farming heeft een aantal films geproduceerd die minstens zo fascinerend zijn als de natuurdocumentaires die vaak op de tv te zien zijn. Ze werpen een verhelderende blik op het leven van de intelligente en gevoelige dieren die worden gehouden in de hedendaagse vee-industrie. We zien wilde zwijnen en kamhoenders langskomen, die de voorouders zijn van de varkens en kippen die nu in de vee-industrie leven en er is duidelijk te zien dat het gedragspatroon van onze ‘moderne’ boerderijdieren nog steeds grotendeels lijkt op die van hun wilde neven en nichten.
Misschien is het moederinstinct wel de sterkste natuurlijke drift
Moderne boerderijen staan zeer ver af van de natuur. Een hen in een kale kooi kan haar vleugels niet eens uitslaan, laat staan het natuurlijke gedrag vertonen dat zo belangrijk is voor haar lichamelijke en geestelijke welzijn.
Biggen die leven in een overvol en kaal hok genieten maar weinig van hun jonge leventje en kunnen uit verveling in de staarten van hun soortgenootjes gaan bijten: een trieste stresscyclus. Hun moeders worden soms gehouden in zeugenstallen of werphokken en die ruimtes zijn zo klein dat de zeugen niet eens kunnen omdraaien. De grootschalige vee-industrie vormt ook een zware belasting voor het milieu, onze watervoorziening en graanproductie. Het overmatig consumeren van vlees en zuivel kan de menselijke gezondheid schaden.
Als we minder dieren onder betere omstandigheden gaan houden, profiteren zowel de dieren, de mensen als de planeet daarvan. Boerderijdieren zijn gevoelige en intelligente wezens, maar als ze onder de juiste omstandigheden worden gehouden, kunnen ze net als ons van het leven genieten.
Als boerderijdieren onder betere omstandigheden worden gehouden kunnen
ze van het leven genieten
Vaak wordt er in documentaires over bedreigde wilde diersoorten niet verteld wat we kunnen doen om te helpen, maar in de films van Compassion in World Farming is dat wel het geval. De dieren in de huidige vee-industrie worden natuurlijk niet met uitsterven bedreigd, maar hun welzijnsrecht wordt wel geschonden!
In de films wordt stilgestaan bij wat we kunnen doen om dieren in de vee-industrie een dierwaardiger bestaan te bieden. Op scharrelboerderijen en biologische boerderijen is de kwaliteit van het dierenleven bijvoorbeeld al een stuk beter. We kunnen er dus voor kiezen om minder vlees en zuivel te consumeren en bovendien alleen nog maar scharrelvlees of biologisch vlees te eten.
De film ‘Mens, dier en voedsel’ is interessant voor iedereen, maar wordt vooral veel gebruikt op scholen (voor jongeren vanaf ongeveer 14 jaar). De film is in drie delen op ons YouTube-kanaal te bekijken of te koop als DVD bij Compassion in World Farming.
Dit zijn de links:
Mens, dier en voedsel (deel 1): Voedsel van dieren, varkenshouderij en legkippen. Hoe leven ze in de vee-industrie en zijn er alternatieven?
Mens, dier en voedsel (deel 2): Vleeskippen: hoe leven ze in de vee-industrie en zijn er alternatieven? En: landbouwdieren hebben gevoel en zijn slimmer dan veel mensen denken.
Mens, dier en voedsel (deel 3): Voedsel voor iedereen, en: wat kies jij?
Voor jongere kinderen heeft Compassion de film ‘Dieren of dingen?’ gemaakt. De film is in twee delen op ons YouTube-kanaal te bekijken of te koop als DVD bij Compassion in World Farming.
Hierbij de links:
Dieren of dingen? (deel 1): Voedsel van dieren, dieren zijn slimmer dan veel mensen denken en hoe zou het zijn als je les krijgt in een overvol, donker lokaal? Selectief fokken van kippen.
Dieren of dingen? (deel 2): Legbatterijen, biologisch vlees, en: bio-industrie verspilt energie en voedsel, wat kies jij?
Posts tonen met het label moederband. Alle posts tonen
Posts tonen met het label moederband. Alle posts tonen
Moederliefde
De sterke band tussen een ooi en haar geadopteerde lammetje.
Copyright: Compassion in World Farming / Elli Goodlet
Van Janet Taylor van een dierenopvangcentrum in de buurt van het Engelse Worcester komt dit aandoenlijke verhaal over twee schapen. Jasmine was een volwassen ooi die al zes, zeven jaar geen lammetjes had gehad. In het weiland naast haar kwam op een gegeven moment een groep geredde schapen te staan, waaronder een aantal weeslammetjes. De daaropvolgende dagen begon ze steeds meer te blaten naar een van de weesjes, genaamd Alfie en Alfie blaatte ook terug. Janet besloot daarop Alfie bij Jasmine in de wei te zetten en toen gebeurde er iets prachtigs.
Alfie probeerde bij Jasmine te zogen, zoals hij bij z’n biologische moeder zou hebben gedaan, en Jasmine liet hem z’n gang gaan. Janet was er heel blij mee, want dit moedercontact kon alleen maar een positief effect hebben. Ondertussen bleef ze Alfie met de fles voeden, maar tot iedereens verbazing begon Jasmine op een gegeven moment zelf melk te produceren en kon ze Alfie voeden alsof het haar eigen lam was.
Er zijn veel verhalen bekend van vrouwelijke dieren die jonge weesjes hebben geadopteerd en gevoed. Soms zijn het zelfs weesjes van een andere diersoort; er zijn bijvoorbeeld verhalen bekend van zeugen die hondenpups grootbrengen.
Dit alles laat zien dat de moederband en de moederzorg voor alle wezens op aarde onontbeerlijk is, maar helaas worden veel dieren in de huidige veehouderijsystemen veel te vroeg bij hun moeder weggehaald. Nu we via de wetenschap zoveel kennis hebben gekregen over wat dieren allemaal kunnen en voelen, vindt Compassion in World Farming dat dierenwelzijn veel hoger op de agenda moet komen te staan van alle betrokkenen. Dit wordt ook onderschreven door de Europese wetgeving.
Labels:
adoptie,
communicatie,
emoties,
familiebanden,
gevoel,
lammetjes,
moeder,
moederband,
opvangcentrum,
schapen,
veehouderij,
wees,
zogen
Het bijzondere verhaal van koe Floss
Floss werd gescheiden van haar kalf en verkocht op een veemarkt, maar blijkbaar had ze andere plannen. Ze ontsnapte van haar nieuwe boerderij en legde bijna 100 kilometer af.
Koeien hebben een sterke band met hun kalveren en misschien is ze ervandoor gegaan om haar kalf te zoeken. Floss heeft de negen daaropvolgende maanden zichzelf weten te redden. Overdag hield ze zich schuil en ’s nachts zocht ze naar voedsel. Ze struinde bergen vuilnis af en vond soms wat hooi. Ze heeft het niet makkelijk gehad; verschillende mensen hebben haar proberen aan te rijden of neer te schieten.
Twee plaatselijke vrouwen hebben uiteindelijk besloten om Floss te helpen. Ze hebben haar voedsel gebracht en hebben 600 euro opgehaald om haar van de boer te kopen en haar naar Hillside te brengen, een dierentehuis. Eén van de redders zei: ‘Het was zo'n mooi gezicht toen Floss de trailer uit draafde. Dit verdient ze echt, ze heeft lang genoeg voor zichzelf moeten zorgen.’
Koeien hebben een sterke familieband met hun kalfjes.
Foto: Compassion in World Farming / Martin Usborne
Koeien hebben een sterke band met hun kalveren en misschien is ze ervandoor gegaan om haar kalf te zoeken. Floss heeft de negen daaropvolgende maanden zichzelf weten te redden. Overdag hield ze zich schuil en ’s nachts zocht ze naar voedsel. Ze struinde bergen vuilnis af en vond soms wat hooi. Ze heeft het niet makkelijk gehad; verschillende mensen hebben haar proberen aan te rijden of neer te schieten.
Twee plaatselijke vrouwen hebben uiteindelijk besloten om Floss te helpen. Ze hebben haar voedsel gebracht en hebben 600 euro opgehaald om haar van de boer te kopen en haar naar Hillside te brengen, een dierentehuis. Eén van de redders zei: ‘Het was zo'n mooi gezicht toen Floss de trailer uit draafde. Dit verdient ze echt, ze heeft lang genoeg voor zichzelf moeten zorgen.’
Koeien hebben een sterke familieband met hun kalfjes.
Foto: Compassion in World Farming / Martin Usborne
Labels:
emotie,
gevoel,
kalf,
koeien,
moederband,
vee,
veehouderij,
vrijheid
Ook dierenoma's helpen
Deze aflevering van onze Dierenlevens-blog gaat over dieren die bijspringen in de opvoeding als de moeder in moeilijkheden komt. Oma’s kunnen ons hier nog een boel over leren. Onze dank gaat uit naar een van onze donateurs die ons op het volgende verhaal heeft gewezen. Haar buurman had thuis twee generaties geiten. Toen een van de jongsten een kleintje kreeg, wist ze niet wat ze ermee aan moest. Het kleine geitje werd zelfs meerdere malen naar de tepel gebracht, maar de twee leken maar geen band met elkaar te kunnen opbouwen.
De grootmoeder zag dit allemaal gebeuren en besloot een handje te helpen. Ze produceerde zelfs melk voor de zuigeling. Langzaamaan is zij de zorg voor de kleine gaan afwisselen met de moeder. Ze bleef de moeder bijstaan en zorgde dat het geitje altijd genoeg eten had.
Onlangs was er nog een ander bericht in het nieuws over helpende oma’s. Tijdens een Japans onderzoek naar wilde makakenfamilies werd er iets interessants ontdekt. Een grootmoedermakaak nam de zorg over van haar kleinkind toen de moeder verdwenen was. Ze droeg het kleintje, verzorgde en zoogde het, terwijl ze waarschijnlijk geen melk produceerde. Misschien stelde het zuigen op zich het kleintje al gerust.
Toen de moeder na verloop van tijd terugkwam (waarschijnlijk na 6-14 dagen) nam ze de zorgtaken weer over. In deze groep heeft men ook nog een andere oma de zorg gedeeltelijk zien overnemen van een moeder die moeite had met de opvoeding. In dit geval produceerde de grootmoeder wel melk.
Het belangrijkste wat we hieruit kunnen opmaken is dat de grootmoeders bereid waren om heel snel bij te springen, maar geen bezitterig gedrag vertoonden ten opzichte van de kleine. In beide gevallen hadden ze geen problemen met het verdelen van de zorg of het teruggeven van het kleintje aan de moeder zodra de klus geklaard was. Dit toont aan dat ze haarfijn aanvoelen wat in zo’n situatie het beste is. Dat is heel wat anders dan het simpelweg ‘overnemen’ van een kleintje dat in de steek gelaten is.
Bronnen:
BBC News – Grandmother Monkeys care for baby
Nakamichi, M., Onishi, K. en Yamada, K. (2009) Old grandmothers provide essential care to their young granddaughters in a free-ranging group of Japanese monkeys (Macaca fuscata) Primates, Online first. 10.1007/s10329-009-0177-7
De grootmoeder zag dit allemaal gebeuren en besloot een handje te helpen. Ze produceerde zelfs melk voor de zuigeling. Langzaamaan is zij de zorg voor de kleine gaan afwisselen met de moeder. Ze bleef de moeder bijstaan en zorgde dat het geitje altijd genoeg eten had.
Onlangs was er nog een ander bericht in het nieuws over helpende oma’s. Tijdens een Japans onderzoek naar wilde makakenfamilies werd er iets interessants ontdekt. Een grootmoedermakaak nam de zorg over van haar kleinkind toen de moeder verdwenen was. Ze droeg het kleintje, verzorgde en zoogde het, terwijl ze waarschijnlijk geen melk produceerde. Misschien stelde het zuigen op zich het kleintje al gerust.
Van generatie op generatie
Toen de moeder na verloop van tijd terugkwam (waarschijnlijk na 6-14 dagen) nam ze de zorgtaken weer over. In deze groep heeft men ook nog een andere oma de zorg gedeeltelijk zien overnemen van een moeder die moeite had met de opvoeding. In dit geval produceerde de grootmoeder wel melk.
Het belangrijkste wat we hieruit kunnen opmaken is dat de grootmoeders bereid waren om heel snel bij te springen, maar geen bezitterig gedrag vertoonden ten opzichte van de kleine. In beide gevallen hadden ze geen problemen met het verdelen van de zorg of het teruggeven van het kleintje aan de moeder zodra de klus geklaard was. Dit toont aan dat ze haarfijn aanvoelen wat in zo’n situatie het beste is. Dat is heel wat anders dan het simpelweg ‘overnemen’ van een kleintje dat in de steek gelaten is.
Bronnen:
BBC News – Grandmother Monkeys care for baby
Nakamichi, M., Onishi, K. en Yamada, K. (2009) Old grandmothers provide essential care to their young granddaughters in a free-ranging group of Japanese monkeys (Macaca fuscata) Primates, Online first. 10.1007/s10329-009-0177-7
Labels:
aap,
begrijpen,
emoties,
geit,
intelligentie,
loyaliteit,
moeder,
moederband
Abonneren op:
Posts (Atom)


